KONCERT
11.03.2016 l ADA Puławska l Warszawa
start: 20:00 / wstęp: 15 zł


CHROBOT #12


THE EYE OF TIME

JOANNA HALSZKA

SOKOŁOWSKA
/Liink FB/


Chrobot to kolejne autorskie przedsięwzięcie artystyczne zespołu Kwadrofonik, a także rezultat ciągłych poszukiwań artystycznej wypowiedzi i chęci animowania lokalnego środowiska, oraz działania na rzecz popularyzacji muzyki najnowszej, w szczególności muzyki elektronicznej. W przypadku cyklu koncertowego pt. CHROBOT, zainteresowanie to skupia się pograniczu muzyki noise, elektro, performansu i video-art.



Dyrekcję artystyczną pełni członek kwartetu Kwadrofonik – Miłosz Pękala (Futoma), współzałożyciel duetu perkusyjnego Pękala / Kordylasińska / Pękala. Oprawę graficzną sprawuje Maciej Moruś

Do tej pory, w ramach cyklu CHROBOT wystąpili m.in.: Dominik Kowalczyk - WolframMiłosz Pękala FutomaPiotr ZabrodzkiBartosz WeberBartosz TycińskiBartek WąsikWładysław KomendarekKrzysztof KnittelBartek WąsikGerard Lebik.


JOANNA HALSZKA SOKOŁOWSKA
Śpiewa i komponuje; pisze. Z Danielem Pigonskim, Jerzym Rogiewiczem i Bartkiem Tycińskim współtworzy zespól Der Father, który w 2014 roku wydał debiutancki album "Wake up!" (wyd. LADO ABC). Bywa aktorką, tancerką, choreografką, autorką książek dla dzieci; tekstów, spektakli, wywiadów dla dwutygodnik.com. Absolwentka wydziału filozofii UW.


Skomponowała muzykę do filmu „Dziewczyna z Szafy” (we współpracy z Filipem Zawadą); teatru TV „Amazonia” w reż. Bodo Koxa; „Grotowski-Flaszen” w reż. M Dziewulskiej"; do spektaklu „Matki/ Błagalnice. Koncert śmierci”, „Nikt nie byłby mną lepiej. Koncert” w reż. Ł. Chotkowskiego; „Podróż zimowaM. Kleczewskiej; „W środku słońca gromadzi się popiół”, „Tredowata”, „Balladyna. Kwiaty Ciebie nie obronią”; „Margot. Wojna skończy się kiedyś”; „Lalka. Najlepsze przed nami” w reż. W. Farugi, „Miraże. Baśnie ludzi wschodu” w reż. E. Marciniak. W 2013 roku napisała i zrealizowała spektakl „Kosmiczne koty” (16 marzec; PPA nurt off) oraz Operę Re/mix na podstawie tekstu Wolgamota, we współpracy z Michałem Liberą (lipiec; Komuna Otwock), która jako "Msza" ukazała się na płycie (Bółt /Monotype Rec 2014). 25.01.2016 r. w tym samym wydawnictwie ukazała się płyta "JHS plays Winterreise".

Aktualnie bierze udział w zespołach / projektach: Der Father; Wodecki and Mitch&MItch; gościnnie na płytach: Jerz Igor; Babu Król; Warszawskie Combo Taneczne; Baaba; Slalom;
M. Zabrodzki. Gra/śpiewa w spektaklach: "Lalka. Najlepsze przed nami" reż. W. Faruga, "Podróż Zimowa" reż. M. Kleczewska, "Nikt nie byłby mną lepiej. Koncert" reż. Ł. Chotkowski, „Miraże. Baśnie ludzi wschodu” reż. E. Marciniak.




THE EYE OF TIME (FR)
Solowy projekt francuskiego muzyka Marca Euvrie. Niezależnie od klasycznego wykształcenia jakie posiada, jego artystyczna droga zawsze była silnie związana z francuską sceną DIY punk i hardcore (Karysun, Aussitôt Mort, Sugartown Cabaret). Współpraca z wieloma zespołami obudziła w nim potrzebę indywidualnej wypowiedzi. Na tym gruncie, wiosną 2012 roku powstał projekt THE EYE OF TIME, który ukazał się na płycie pod tym samym tytułem. Jest on próbą spojrzenia w przyszłość, która artyście jawi się w ciemnych barwach. Odrzucenie Natury jako środowiska do egzystencji, chaos medialny przybierają w muzyce Euvriego postać zniekształconych soundtracków, udziwnionych motywów zaczerpniętych z muzyki klasycznej, szumów, dronów, nieoczywistych loopów. 



Kolejnym etapem w rozwoju artystycznym Marca Euvriego był album Acoustic, który został wydany w czerwcu 2014 r. Skupia się on na potrzebie przetrwania w najcięższych sytuacjach, instynkcie który każe nam walczyć do końca. Artysta ograniczył się jedynie do fortepianu i wiolonczeli. Ukazuje to nowe spojrzenie na jego potrzeby estetyczne. Wnikliwa, muzyczna analiza współczesnego społeczeństwa otrzymała kontynuację w postaci albumu ANTI, wydanego w marcu 2015 r. Składa się on z czterech odsłon mrocznej i jeszcze bardziej zdehumanizowanej przyszłości. Muzyka silnie nawiązuje do twórczości m.in. Third Eye Foundation, Portishead, Neurosis, Sigur Ros ale i romantyków takich jak Edward Grieg czy Sergiej Rachmaninow

„Staram się zabrać słuchacza do piekła, najgłębiej jak to tylko możliwe. Tam nie ma wyboru, pozostaje odbić się od dna i skoczyć w kierunku światła”.