by Gizela Mickiewicz
"Równie blisko", 2014
WERNISAŻ / WYSTAWA / KONCERT
17.12.2015 l Galeria Sztuki Współczesnej BWA l Katowice
start: 18:00  / wstęp: FREE


GIZELA MICKIEWICZ



Zapraszamy 17 grudnia (czwartek) do Małej Przestrzeni Galerii BWA:
godz. 18:00 - wernisaż wystawy Gizeli MickiewiczTyły i tła
godz. 19:00 - koncert Johna Lake'a

Surowe obiekty Gizeli Mickiewicz są rozpoznawalne ze względu na ich prototypowy charakter. Rzeczy codziennego użytku wyswobodzone ze swoich zwykłych, służebnych funkcji nabierają tu cech naukowych modeli. Minimalistyczne operacje Gizeli na przedmiotach zmieniają całkowicie ich sens. Siedzisko taboretu odgięte do góry za pomocą wykałaczki, rozłożona na poszczególne włókna lina, forma do pieczenia wyjęta przedwcześnie z procesu produkcji, są daleko od ich użytkowych pobratymców. Gizela pozbawia rzeczy istoty ich przydatności, często akcentując ten zabieg już na poziomie tytułu. Kolejne defragmentowane przedmioty są u niej prezentowane pod metafizycznymi szyldami: Warunki do okazania się silnym, Późniejszy koniec, Cofanie wzroku na najbliższy plan, Czas surowy, Pozostawanie czym się jest. Te wybierane pieczołowicie tytuły nadają obiektom znamiona wizualizacji do traktatu filozoficznego, egzemplifikacji zawartych w nim teorii wymykających się wyobraźni czytelnika.
Obiekty Gizeli są przedstawione podczas poddawania ich eksperymentalnym działaniom. To właśnie stany przejściowe stały się tematem cyklu „Czas tła”. Jest to seria wyrastająca z potrzeby ilustracji pierwszej myśli związanej z chęcią wykonania jakiegoś przedmiotu. Owoc analitycznego, inżynierskiego umysłu, trapionego przez myśl nad najwcześniejszym etapem wyłaniania się rzeczy. Rozważanie na temat słabych i niewyraźnych początków, w których pomysł zaczyna się dopiero krystalizować, ale jest jeszcze bardzo niepewny i chwiejny. Może zniknąć, tak samo szybko jak się pojawiała. 
„(…)Interesuje mnie struktura hierarchiczna procesu powstawania, stopień ważności każdego członu oraz krótkotrwałe formy w jakich coś istnieje zanim zostanie ukończone. Sam przedział czasu, kiedy rzecz jest nie do rozpoznania, kiedy ma rozsypany wygląd, gdy w niezłączonych częściach, leżąc na taśmie, zbliża się do siebie”, powie Gizela.

„Czas tła” to zbiór z pogranicza designu, rzeźby i domorosłego wynalazku. Artystka sporządza schemat, w którym poszczególne elementy prezentowane są osobno, jak drobiazgowy przekrój przez roślinę czy mechanizm. Ważne są dla niej również te części, które nigdy nie staną się częścią przedmiotu, wszystkie elementy zmarnowane, bezsensowne, błędne, zbyteczne. Są to etapy prowizoryczne i niepotrzebne, których obecność okazuje się paradoksalnie niezbędna by osiągnąć finalny kształt.
„(…)Interesuje mnie wczesna jakość, która zazwyczaj jest jakością bardzo słabą. A także fakt, że gotowa, masywna forma jest uzależniona od niesolidnych początków. W „Czasie tła” oddzielam od siebie poziomy realizacji o różnym stopniu zaawansowania. Udostępniam je wszystkie na raz, zamiast prezentować formę gotową”.
Wybrane obiekty jak i sama aranżacja galerii podczas wystawy stwarzają wrażenie nieskończonych, dopiero wykluwających się, roboczych i nieokrzesanych. Jakby znajdowały się w stanie rozpakowywania, czy remontu, na etapie gorączkowego przygotowywania, zbierania sił, ostatnich prób i poprawek.

Wystawa jest częścią projektu „Rezerwat
Kuratorka: Marta Lisok
Wystawa potrwa do 31 stycznia 2016 r.


 JOHN LAKE
John Lake to przybysz z zatęchłych, bagiennych jezior. Dźwięki, które tworzy wypełnione są błotnistą, duszną do granic wytrzymałości syntezatorową miazgą, bazującą na atmosferze grozy, mroku i tajemnicy, pociętą transowym, monotonnym rytmem. Niektórzy nie mogą powstrzymać się od tańca, inni tylko wiją się ze strachu. John Lake to eksperymentalny projekt muzyczny Łukasza Dziedzica, który przy różnych okazjach wciela się w różne role - artysty, kuratora, twórcy projektu Lugozi, a swego czasu również, wraz z Wojtkiem Kucharczykiem, 1/2 duetu IRON NOIR.


Jako John Lake wydał do tej pory w BDTA trzy wydawnictwa: „Sun Worshipers” EP, kasetę „King in Yellow” oraz bardzo dobrze ocenianą płytę „Carcosa”, a także miniDVD z teledyskami do utworów „Depth” i „King in Yelow”. Solo lub w kooperacji wydał też kilka płyt i udzielał się na kilku kompilacjach, m.in: Lugozi „"There Is Strong Shadow Where There Is Much Light“, „Remixes/Reworks”, Iron NoirLes Chiffres”, kompilacje „Exterritory”, „Pogorzelec Finally RMXD”, „Sealesia 3”, „PL2UA”.
Koncertował z różnymi projektami, m.in na Supermarket Art Fair w Szwecji, Festiwalu Ars Cameralis, 8 Tauron Nowa Muzyka w Katowicach, na Strefie Monotype w Warszawie, czy krakowskim Unsound Festival. Nowy album John'a Lake'a "Strange Gods" ukazał się pod koniec sierpnia 2015 nakładem Mik Musik & Strefa Szarej.