by Karolina Pietrzyk
KONCERT
25.03.2015 l Galeria na Czystej l Wrocław
start: 20:00 / wstęp: 20 zł

miejsce, czas, (dźwięki)⁷


/link FB/

Partyturę utworu 2005¹ Manfreda Werdera stanowi następująca formuła: „miejsce, czas, (dźwięki)”. Można powiedzieć, że szwajcarski kompozytor poprzez krótką instrukcję dla wykonawcy wskazuje szeroki zakres problemów, którymi od lat zajmują się twórcy muzyki eksperymentalnej (wraz z nadrzędnym pytaniem o jej status ontologiczny). Pozwala to spojrzeć na tę kompozycję, jak na kolejny z manifestów, czy też rodzaj postulatu (refleks słynnego 4’33” Johna Cage’a).

miejsce, czas, (dźwięki) to seria koncertów poświęconych różnym sposobom funkcjonowania dźwięku w czasie i przestrzeni, modalnościom ciszy, performatywnym aspektom muzyki oraz niestandardowym rodzajom notacji muzycznej. Głównym ich celem jest jednak próba zmiany przyzwyczajeń percepcyjnych publiczności. Przygotowane działania będą zatem zorientowane na szczegół i pogłębione, wielopłaszczyznowe słuchanie, co ma pomóc w obalaniu wszelkich nabytych automatyzmów oraz zaszczepieniu w odbiorcach sympatii do tego co nowe i wymykające się kategoryzacji.

Cały cykl jest wyraźnym nawiązaniem do tradycji eksperymentu wyznaczonej przez Johna Cage’a i innych twórców ze szkoły nowojorskiej (Morton Feldman, Christian Wolff, Earle Brown), grupę Fluxus (George Brecht, Philip Corner, La Monte Young, Takehisa Kosugi), Alvina Luciera, Corneliusa Cardew czy Pauline Oliveros – tradycji nieustannie rozwijanej w interesujący sposób, a przy tym paralelnej do przemian w sztukach wizualnych.


 TAKU SUGIMOTO
Japoński improwizator i kompozytor. Jeden z twórców Onkyō - tokijskiej odmiany redukcjonizmu muzycznego. W latach 1985-1988 występował w zespole Piero Manzoni, natomiast po rozpadzie tej grupy zaangażował się w szereg projektów solowych. We wczesnych latach 90. skupił się głównie na grze na wiolonczeli. Założył wówczas Henkyo Gakudan.



Przez krótki czas był także członkiem zespołów Ghost i Hikyo String Quintet. Sugimoto powrócił do grania na gitarze w 1994 roku i zaczął regularnie koncertować w duecie z Tetuzim Akiyamą, a następnie w rozmaitych konfiguracjach z takimi wykonawcami jak np. Toshimaru Nakamura, Otomo Yoshihide czy Sachiko M. Zwrócił na siebie uwagę dzięki powściągliwej, a przy tym wyjątkowo melodyjnej grze, co było dotąd czymś niezwykłym w świecie wolnej improwizacji. Z biegiem czasu jego muzyka stawała się coraz bardziej abstrakcyjna, rezygnując z melodii na rzecz ciszy. 


Sugimoto współpracował z najważniejszymi twórcami muzyki eksperymentalnej, m.in. z Keithem Rowe, Radu Malfattim, Antoinem Beugerem, Michaelem Pisaro, Kevinem Drummem, Tetuzim Akiyamą, Toshimaru Nakamurą, Otomo Yoshihide, Sachiko M, Taku Unamim, Annette Krebs, Burkhardem Stanglem, Jasonem Kahnem, Günterem Müllerem, eRikm i wieloma innymi. Począwszy od 1998 roku był współorganizatorem słynnej serii improwizowanych koncertów, które odbywały się w Aoyama Bar, a następnie w galerii Off Site w Tokio. Obecnie zajmuje się głównie komponowaniem. Prowadzi również wytwórnię płytową Slub Music.