KONCERT / SPOTKANIE / DYSKUSJA
18.02.2015 l Pardon, to tu l Warszawa
start: 19:00 / wstęp: FREE

GLISSANDO #25


"MANIFEST"



Promocja numeru, dyskusja, koncert

Tym razem będziemy mieli okazję usłyszeć na żywo tezy stawiane na stronach magazynu. W spotkaniu będą uczestniczyli redaktorzy, krytycy ale też twórcy muzyki wokół której porusza się to wydawnictwo.

Spotkanie rozpocznie się o 19:00 koncertem DUY GEBORD.
  
Po koncercie w dyskusji wezmą udział: Krzysztof Marciniak, Antoni Michnik, Radosław Sirko, Izabela Smelczyńska oraz Łukasz Strzelczyk
Prowadzenie: Monika Pasiecznik

Manifest, emblematyczna forma wypowiedzi kultury nowoczesnej, związana jest z dźwiękiem oraz muzyką na szereg różnych sposobów. Nowy, liczący 160 stron, numer Glissanda przynosi zbiór tekstów, które badają te relacje z różnych punktów widzenia. Poświęcony w pierwszej kolejności historii związków między manifestami a tym, co audialne w Europie Środkowo-Wschodniej, numer podzielony został na cztery tematyczne działy, które spina wstęp Antoniego Michnika.

Manifesty zakładają projekt całościowej zmiany społecznej – całościowej, a więc takiej, która obejmuje również sferę dźwiękową. Każdy całościowy projekt przemian posiada, nie zawsze wyrażoną jawnie, projektowaną wizję audialnej organizacji rzeczywistości, w której mieszczą się m.in. regulacje dotyczące hałasu czy też prawo do publicznego zabierania głosu przez dane grupy społeczne, bądź ich reprezentacje. Manifesty znajdują się zatem na przecięciu estetyki oraz polityki.
W polszczyźnie bardzo często stosuje się dźwiękową, werbalną bądź performatywną metaforykę do opisu treści manifestów, bądź też samego aktu wystąpienia, natomiast bardzo mało miejsca poświęca się cały czas roli dźwięku w samym procesie ich powstawania. Wiemy co „głosiły” tezy przybite przez Marcina Lutra do drzwi katedry w Wittenberdze, chociaż nie słyszeliśmy nigdy dźwięku przybijania ich do drewna. To samo dotyczy odgłosów maszyn drukarskich czy ludzi kolportujących manifesty na ulicach.

Projekt numeru 25. Glissanda zakładał zbadanie problematyki manifestów w tej szerokiej perspektywie, ze szczególnym odniesieniem do Europy środkowo-wschodniej. Rekonstrukcję wizji audiosfery ukrytych w różnych nowoczesnych całościowych tekstach politycznych oraz ponowne przebadanie tekstów programowych środkowoeuropejskich awangard – zarówno tych bezpośrednio podejmujących tematykę muzyki, jak i tych pozornie traktujących jedynie o sztukach wizualnych. Wreszcie, refleksję nad przemianami pojęcia manifestu w krajach powojennego bloku wschodniego – pozostających w cieniu Manifestu Komunistycznego w czasach, gdy inflacja artystycznych manifestów doprowadziła do kryzysu samego pojęcia. Oznacza to refleksję nad manifestami doby neoawangardy oraz tekstami współczesnymi.


 DUY GEBORD 
Jednoosobowy projekt muzyczny pozbawiony stylistycznych wytycznych. Eksperymentalna elektronika, groovebox, mikser, gitary, kostki, klawisze, idiofony, field recording, glitche, found sounds, konwersja audio, eksperymenty na plikach, no input.
Pod pseudonimem Duy Gebord kryje się kulturoznawca, realizator dźwięku i radiowiec Radosław Sirko. Doktorant w zakładzie Filmoznawstwa i Wiedzy o Mediach Uniwersytetu Śląskiego. Stypendysta programu Młoda Polska 2014. Publikował na łamach Glissanda, Opcji i Ha!artu. Twórca projektu p0p∆s†kr∆e6.
Pod szyldem Duy Gebord wydane zostały dwie kasety audio: Mangrove (Wounded Knife, 2014) i Kelp (Pawlacz Perski, 2014) oraz dwa minialbumy wypuszczone własnym sumptem: What does it mean when my vomit's blue (2013) i lutoslawski//schubert//liszt (2013). Pod koniec 2014 roku ukazał się jego trzeci długogrający album pt. Mildew, wydany nakładem BDTA.