KONCERT
23-24.07.2014 l plac zabaw i teatr studio l warszawa
start: 20:00 / wstęp: FREE


LADO ABC X VOL.4

"Jakby nie dodawać i nie odejmować to wychodzi na to, że w tym roku mamy 10-lecie Lado ABC. Trudno podsumować taki kawałek czasu, jak się o tym trochę wcześniej nie pomyślało, więc uznaliśmy, że podsumowanie powinno zrobić się samo. W związku z tym na tegorocznym Lado W Mieście 2014 wystąpią wszyscy. 

W każdą środę i czwartek od 2 lipca do 28 sierpnia będzie można posłuchać i obejrzeć wszystkich, którzy wydali płytę w Lado ABC. Czasem normalnie jak zwykle, czasem ze specjalnymi gośćmi, czasem jako mutacja, a w jednym przypadku najprawdopodobniej jako podróba, bo żeby nie było za słodko, to jednego artysty nie uda nam się wskrzesić. Ale to nie koniec - w bonusie będzie mały przydział gości specjalnych z Brazylii, USA oraz Francji (albo Wlk. Brytanii - trudno stwierdzić). 





::: ŚRODA 23.07 >  Teatr Studio


∆ ARSZYN/DUDA - duet grający improwizowaną muzykę elektroakustyczną. Głośno i brutalnie, ale i pięknie, gdy łącząc surowość instrumentów elektronicznych z ciepłem dętych naśladują faunę, malują dźwiękowe pejzaże i konstruują dziwaczne maszyny. W 2010 A/D wydali w Lado ABC "ŚĘ", 65-minutowy album, który wciąż jest jednym z najbardziej eksperymentalnych w katalogu wytwórni.





∆ TOMASZ DUDA - saksofonista i flecista, większości znany jako członek zespołów Baaba, Mitch & Mitch, Profesjonalizm czy Pink Freud. Czasem eksperymentuje, np. w Project Map. Albo w duecie Arszyn/Duda.


∆ KRZYSZTOF TOPOLSKI - Aka Arszyn, ur. 1973. Perkusista, muzyk elektroniczny, improwizator, autor instalacji dźwiękowych i soundartowych projektów. W jego pracy kluczowe pojęcia to noise i soundscape. Interesują go poszukiwania w sferze perkusji oraz live electronic. Komponuje przy użyciu komputera, tworzy instalacje dźwiękowe oraz realizuje nagrania terenowe
Pomysłodawca serii  wykładów popularyzatorskich "Muzyka współczesna dla gospodyń domowych". Jest kuratorem cyklu Dźwiękowiska w CSW Łaźnia w Gdańsku, gdzie również organizował projekty edukacyjne "Warsztaty Piezo" oraz "Roślinki, owoce i kwiatki". Stypendysta Museums Quartier w Wiedniu. W 1998 był jednym z założycieli Pracowni Ludzie Gdańsk, współtworzył również grupę Ludzie. Udzielał się w projekcie Rogulus X Szwelas oraz w zespołach Kobiety, Dzieci Kapitana Klossa. Publikował swoją muzykę w wytwórniach, Sangoplasmo, Post_PostNefryt,  Monotype,  AudiotongSqrtLado Abc, Plg, Konkretourist. W ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w roku 2007 zrealizował projekt: Arszyn_Emigrant.


>>>>>>>


Warszawa nie może narzekać na brak świetnych perkusistów - spokojnych i żywiołowych, precyzyjnych i nieokrzesanych, poważnych i żartobliwych, tworzących solidne sekcje rytmiczne i komponujących dla dużych zespołów. Hubert Zemler jest każdym z nich. Grywa w orkiestrach, jazzbandach, zespołach grających World, brazylijskich bateriach, zespołach rockowych, projektach grających muzykę współczesną czy ambitny pop. W duetach jak Pilokatabaza 
Dzięki tej wszechstronności i tym szerokim horyzontom koncerty Huberta na perkusję solo są jedyne w swoim rodzaju; melodie afrykańskich cymbałów snują opowieści, interpunktowane mechanicznym rytmem talerzy, przechodzi się na nich przez wszystkie nastroje, krajobrazy i stylistyki. Nic nie dziwi, bo wszystko jest na swoim miejscu. 

∆ HUBERT ZEMLER - wykształcony akademicko perkusista, laureat brązowego medalu na Muzycznej Olimpiadzie w Korei (w kategorii perkusja solo); a przede wszystkim muzyk współtworzący kilka ważnych warszawskich zespołów sceny niezależnej. Przez lata zbierał doświadczenia ze skrajnie odległych muzycznych światów – od free jazzu (Kapacitron, Horny Trees), przez muzykę współczesną (Arturas Bumsteinas, Zdzisław Piernik), world music (Ritmodelia, Calle Sol), rock i blues (Neurasja, Incarnations), po ambitny pop w zespole Natu. Ciągle poszukujący, konsekwentnie podążający swoją drogą wytworzył własne, oryginalne brzmienie, poparte niespotykaną wrażliwością, pomysłowością i niebywałą techniką gry. Hubert w 2011 wydał w Lado ABC swoją pierwszą płytę solową - "Moped".



>>>>>>>


∆ SZA/ZA - muzyka duetu Sza/Za (Paweł Szamburski i Patryk Zakrocki) to niezwykłe połączenie pozornie skrajnych przeciwieństw – hałasu i ciszy, popu i współczesnej kameralistyki, piękna i brzydoty, a także wyrafinowanej mądrości i czystej, naiwnej bezmyślności. Za pomocą klarnetu i skrzypiec, głosu, analogowych efektów zapętleń oraz delikatnych przetworzeń – muzycy poszukują jedności tych przeciwieństw, starają się oswobodzić zarówno scenę jak i widownię z krępujących reguł oraz sztywnych kulturowych „ustawień“. Czasem ich występy przybierają formę groteski, mrocznej zabawy, performance’u, a czasem niezwykle poważnej i głębokiej wypowiedzi muzycznej, pozostającej jednak w interakcji z publicznością. Istotne staje się tu samo bycie muzyków na scenie, obserwacja aktu twórczego, w jego szczerej i prawdziwej formie, nieskrępowanej konwencją koncertu czy spektaklu, uwolnionej.

Prowadzili cykle Galimadjaz oraz Djazzpora, które w dużej mierze przyczyniły się do uformowania warszawskiej sceny muzycznej. Udzielali się min. w takich projektach jak – Tupika, Meritum, Meoma, Horny Trees, Cukunft, kwartet klarnetowy Ircha Pneumatic, Zakład Produkcji Dźwięku i wielu innych których nazw nie pamiętają. Tworzą muzykę dla teatru, filmu, kina niemego, tańca współczesnego. Współpracowali min. z P. Cieplakiem, P. Miśkiewiczem, L. Bzdylem, M. Liberem, K. Globiszem, M. Pieprzycą, K. Kozyrą, P. Borowskim. Swoją muzyką w licznych projektach wspierali takie instytucje jak Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie i Toruniu, Galerię Zachęta, Filmotekę Narodową, Muzeum Powstania Warszawskiego, Instytut Francuski, Instytut Adama Mickiewicza, Akademię Sztuk Pięknych, Narodowy Stary Teatr w Krakowie, Teatr Polonia, Teatr Nowy i wiele innych.

Duet SzaZa w 2009 roku zdobył wyróżnienie za muzykę na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Kontrapunkt“ w Szczecinie oraz nagrodę główną za muzykę od Ministra Kultury i Teatru Narodowego w XV Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Sztuki Współczesnej. Paweł Szamburski i Patryk Zakrocki działają w niezależnym wydawnictwie LadoAbc oraz Stowarzyszeniu Kulturalnym Lado, środowisku którego konsekwentna, trwająca już kilkanaście lat działalność muzyczna, wydawnicza oraz animacyjna przyczyniła się do niezwykle dynamicznego rozwoju nowej muzyki w Polsce.




::: CZWARTEK 24.07 > Plac Zabaw


∆ POLPO MOTEL - to Olga Mysłowska, klasycznie wykształcona sopranistka, wykonująca utwory barokowe i współczesne, a także kompozytorka; i Daniel Pigoński, klawiszowiec Pustek i kompozytor muzyki elektronicznej, tworzący głównie na potrzeby teatru. W Polpo Motel znajdują swój element wspólny, piosenki blade i w czarnych golfach, łuny niebieskich neonów, nastroje filmowe, teatralne i poetyckie, proste podkłady kunsztownie zaaranżowane na kolekcję zabawkowych kibordów. Duet powstał w 2006, wydał "Polpo Motel" w 2008, koncertuje rzadko.



>>>>>>>

∆ LEVITY - skład klasyczny - klawisze (Jacek Kita), kontrabas (Piotr Domagalski), perkusja (Jerzy Rogiewicz). Historia powstania równie klasyczna - poznali się w szkole muzycznej, lubili różne rzeczy, odnaleźli wspólny mianownik w dżezie. W 2009 nagrali dość klasyczny album, nazwany tak jak samo trio. Im dłużej grali ten swój dżez tym mniej chcieli go grać, więc zaczęli go zmieniać i od niego odchodzić - ich następna płyta, "Chopin Shuffle", to nagrane z japońskim trębaczem Toshinorkim Kondo (znanym ze współpracy z m.in. Peterem Brötzmannem czy DJ-em Krushem) reinterpretacje dwudziestu czterech Preludiów Chopina i przy okazji prawdopodobnie najbardziej eklektyczna (i to w niewymuszony sposób) płyta dżezowa w Polsce. Jeśli w ogóle można powiedzieć, że to dżez. Można na przykład, że post-dżez, bo jest tam i elektronika, i lo-fi, i piosenka, i trochę folku, hałasu, dworku i ambientu, choć i to nie jest chyba trafnym określeniem. Można też sobie powiedzieć, że po prostu grają to co lubią.
To co lubią grali też na trzeciej i póki co ostatniej płycie - "Afternoon Delights" z 2011. Jest równie eklektyczna co jej poprzedniczka, choć kompozycje są tu spójniejsze, spokojniejsze i bardziej intymne niż zabawy z Szopenem. Zespół od 2012 pozostaje w stanie relaksu.